Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

"Ζυράννα", του Ι. Μηνά

Μ' άρεζαν τα χέρια της πολύ
κι άφιλτρα εκάπνιζε τσιγάρα
όταν έβρεχε αγαπούσε την πληγή
που σε χωματόδρομους άφηναν τα κάρα.


Κολυμπούσε μέσα στο φουστάνι της
που το έδενε μια ζώνη κεντημένη
- σκύβοντας το κεφάλι στο παγκάκι της
χάραξε τα αρχικά από μια αγάπη περασμένη.

Ένα σταφιδόψωμο έβγαλε απ' την τσάντα της
κι έριχνε τα ψίχουλα στα γεγονότα
που σ' εφημερίδες καταγής όλα τα έγραφαν
εκτός από το - πα... πάμε μια βόλτα;

Έναν περίπατο θα ήθελα ψιθύρισε
για δες εκεί... τ' απογευματινό φεγγάρι
γύρισα κι είδα μες στα μάτια της
την αντανάκλαση από της ερημιάς τη χάρι.

Πώς σε λένε πες μου, όχι πώς σε είπανε
μα όπως σε σημάδεψε το αλέτρι του Οίστρου
Πέτρα με Λουλουδάκι νομίζω μ' αποκρίθηκε
μες στη σιωπή του ουρανού και την κλαγγή ενός σείστρου.
             

(δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Οδός Πανός, τεύχος 150)