Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Τι ακούσαμε σήμερα 0.5


"Εγώ θα πεθάνω δεξιά Κώστα μου, τι να κάνουμε;"

 Πολιτικός ορθολογισμός, πλατεία Συντάγματος.


(το ερώτημα είναι.. δεξιά από τι;)

**********************************************

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Μελαγχολία και αντι-μελαγχολία

Τη Δευτέρα μπαίνω στον ηλεκτρικό για να πάω να πάρω εισιτήρια για τη συναυλία του Αγγελάκα (θα γράψω και για αυτό δυο λόγια). Είναι ώρα αιχμής και το βαγόνι είναι σαν κονσέρβα με σαρδέλες, για να μην κάνω κανένα φρικτότερο παραλληλισμό. Κι εκεί στον άγιο Νικόλαο, πού βρίσκει χώρο ένας κιθαρωδός κι αρχίζει να τραγουδάει το "Καλοκαιράκι".. Το να ακούς "ήταν η Αθήνα κόμπος στο λαιμό/ νέφος και ρουτίνα και άγχος τρομερό" σε τέτοια φάση, μέσα στο τρένο, αρχή της εβδομάδας και της καθημερινότητας, είναι κατάθλιψη συμπυκνωμένη!
Γιατί μας το 'κανες αυτό άνθρωπέ μου;

------------------------------------------------------------------------------------------------

Την Τετάρτη 17/9 έγινε η συναυλία του Γιάννη Αγγελάκα στο θέατρο Βράχων. Νομίζω πως ήταν καλύτερη από την περσινή κι ευγνωμωνώ τη Χριστίνα που επέμενε να πάμε. Ο κόσμος πολύς και με όρεξη, από δεκαπεντάχρονους μέχρι εξηντάρηδες, και βέβαια μερικά πιτσιρίκια του μισού μέτρου. Σχόλασε και νωρίς η συναυλία, στις 12, ένεκεν ώρας κοινής ησυχίας. Μας τρόμαξε λίγο εκεί προς το τέλος ο Αγγελάκας, είπε πως είναι ένα είδος αποχαιρετιστήριας συναυλίας, πως έπαιξαν πολλά χρόνια με τον Ντίνο και τον Τίτο και μας ευχαριστούν, καλή αντάμωση και τέτοια... Εμείς είμασταν και αποσυντονισμένες από το τραγούδι και τα φώτα και δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι εννοεί.. Ρε μπας κι εγκαταλείπει εντελώς; (γκλουπ) Μήπως πρόβλημα υγείας; (αυτό το αποκλείσαμε γιατί έδειχνε πιο ζωντανός κι από μας) Εν τέλει το πιάσαμε, ότι θέλει να αλλάξει μπάντα, ενορχήστρωση.
Φυσικά και έκανε αναφορά στην επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα.
"Ένας χρόνος πέρασε.. Κάποιοι από αυτούς βρίσκονται στη φυλακή, κάποιοι όχι.. Ένας στους δέκα τους ψηφίζει, ντροπή.. Είναι μια μέρα μνήμης, αλλά κάθε μέρα πρέπει να είναι μέρα μνήμης.. και να τσακίζουμε το φασισμό και τη μαλακία που έχουμε μέσα μας.."
Έπειτα από λίγο άρχισαν πάλι (όπως πέρυσι ) από συγκεκριμένες ομάδες να ακούγονται συνθήματα τύπου "το αίμα κυλάει, εκδίκηση ζητάει".
Ο Αγγελάκας σταμάτησε, και "Αυτό καταλάβατε;" είπε. Και δεν το είπε ούτε με θυμό, ούτε με κακία, ούτε με πόζα και περιφρόνηση. Το είπε με λίγο χαμόγελο και λίγη πίκρα. Και προχώρησε παρακάτω.



ΥΓ: Χαρακτηριστικό επίσης το ότι με καμιά δύναμη, κι όσο και να φωνάζουν από κάτω δεν παίζει το "Είναι ωραία στον παράδεισο". Δεν του πάει πια... Άλλος ένας λόγος να τον αγαπάμε.

ΥΓ2: Εντωμεταξύ, έκανε ένα ψοφόκρυο! Μα ήταν αυτό που ανάγκασε τόσο κόσμο να χωθεί στην αρένα και να ζεστάνει τη συναυλία και ήταν αυτό που έκανε τη συναυλία να έχει κάτι το συνωμοτικό...