Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Πόσους σκλάβους έχουμε;

Μόλις είδα αυτό το εξαιρετικό ιντερνετικό ντοκιμαντέρ της Guardian για την κατάρρευση ενός εργοστασίου ενδυμάτων σε πόλη του Μπαγκλαντές τον Απρίλιο του 2013.
Μου πήρε ακριβώς 30 λεπτά η παρακολούθηση-ανάγνωσή του. Αξίζει να τα αφιερώσετε κι εσείς.
http://www.theguardian.com/world/ng-interactive/2014/apr/bangladesh-shirt-on-your-back


Επίσης σοκαριστικές είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συλλέγεται στην Ακτή Ελεφαντοστού το 40% της παγκόσμιας παραγωγής κακάο.
Τα παιδιά της σοκολάτας

Κι ακόμα μία μπουνιά στο στομάχι:
Η κύρια πηγή των πρώτων υλών στις οποίες στηρίζεται η σύγχρονη βιομηχανία της πληροφορικής εντοπίζεται στα ανατολικά της Δημοκρατίας του Κονγκό (DRC). Σε μία από τις πιο πολυτάραχες και φονικές περιοχές του πλανήτη, όπου οι φυλετικές διαμάχες έχουν ήδη κοστίσει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, εξορύσσονται ο χρυσός, το ταντάλιο, ο κασσίτερος και το βολφράμιο, προκειμένου να πάρουν τον δρόμο τους και να μετατραπούν τελικά σε κομπιούτερ, κινητά, κονσόλες, λάπτοπ, κάμερες και κάθε είδους γκάτζετ και ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Λες και από κάποια διαστροφή της μοίρας, τα υλικά της σύγχρονης τεχνολογίας έλκουν την καταγωγή τους από τα τρίσβαθα των ορυχείων της κακοπληρωμένης εργασίας, της παιδικής εκμετάλλευσης και της πρωτόγονης βαρβαρότητας.
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=194328


Η ευημερία μας είναι χτισμένη πάνω στις πλάτες (και στους τάφους) αναρίθμητων συνανθρώπων μας. 
Δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα. 
Μπορούμε όμως να μποϊκοτάρουμε τις πολυεθνικές τύπου Nestle. 
Μπορούμε να αγοράζουμε λιγότερα ρούχα. 
Μπορούμε να μην "εξαγοράζουμε" τα παιδιά με φτηνά παιχνίδια από το Jumbo.
Μπορούμε να αγοράζουμε τρόφιμα από ελεύθερους συνεταιρισμούς.
Και μπορούμε να προσευχόμαστε για όλους αυτούς τους ανθρώπους που βασανίζουμε με τον καταναλωτισμό μας.

Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

Διάλειμμα!

"Μα πώς γίνεται η εξεταστική να είναι η πιο δημιουργική περίοδος;" είναι μια φράση που ακούγεται ηλεκτρονικά και... αναλογικά αυτές τις μέρες. Εξυπακούεται ότι πρόκειται για ρητορικό ερώτημα. Από τη μια ψάχνουμε υποσυνείδητα αφορμή να απομακρυνθούμε από τα συγγράμματά μας κι από την άλλη το "αναγκαστικό" και δη απαιτητικό διάβασμα αναγκάζει το μυαλό να στροφάρει πιο γρήγορα... Είναι συνεπώς πολύτιμες αυτές οι εκρήξεις έμπνευσης ή δημιουργικότητας και πρέπει να τις εκμεταλλευόμαστε κατά το δυνατόν...
Έτσι, για την υπεράσπιση (ακόμα και) της ονειροπόλησης. 

Λίγο δύσκολο βέβαια να ξεχυθούν πεταλούδες από το Αστικό Δίκαιο..