Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

Η συναυλία του καλοκαιριου... που έγινε φθινόπωρο

Την Κυριακή ήταν η συναυλία του Γιάννη Αγγελάκα στο Θεάτρο Βράχων - Μελίνα Μερκούρη.
Γενικά ήταν μια πολύ ωραία συναυλία, με τραγούδια πιο πρόσφατα (από τη Γελαστή Ανηφόρα), αλλά -εννοείται- και τα κλασικά (Σιγά μην κλάψω, Γιορτή, Δρόμος και άλλα). Θα θέλαμε ίσως λίγα ακόμα, μα από τη μια η ώρα ήταν δώδεκα και πολύς κόσμος έμενε μακριά και την επόμενη είχε δουλειές, σχολεία (εκτός από την αδερφή μου είδαμε και μερικά άλλα σχολιαρόπαιδα). Κι από την άλλη, εδώ που τα λέμε ήταν και το κοινό λιγάκι χλιαρό (δηλαδή όχι αρκετά πωρωμένο) και δεν ζήτησε δεύτερο ανκόρ... Εγώ, η αδερφή μου και η Πολυτίμη, ίσως επειδή δεν τον είχαμε ξαναδεί από κοντά πωρωθήκαμε τρελά. Ο άνθρωπος τα έδωσε όλα όπως επίσης και οι μουσικοί του, ο περίφημος Τίτος... Τα φωτορυθμικά ηλέκτριζαν την ατμόσφαιρα...
Μας άρεσε που όταν άρχισαν κάποιοι να φωνάζουν τα κλασικά "Φασίστες, κουφάλες, έρχονται κρεμάλες", εκείνος είπε πως δεν του αρέσουν τέτοια συνθήματα και πως ο φασισμός αντιμετωπίζεται μόνο με την ψύχραιμη σκέψη. Υπέρτατος!

Η συναυλία εννοείται αφιερώθηκε στον Παύλο Φύσσα χωρίς πολλά λόγια...


Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2013

Αναμνήσεις της τελευταίας χρονιάς μας ως μαθητές

11/9/12 (τελευταία πρώτη μέρα στο σχολείο)
Αφού έχουμε μπει στην τάξη ως Β1 -πάντα κεφάτοι και ομιλητικοί- ανοίγει απότομα η πόρτα και ξεπροβάλει ο κύριος Μπ. φωνάζοντας: ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΑΚΟΥΓΕΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ; Τον κοιτάμε απορημένοι, σκάει χαμόγελο: "Καλημέρα!"

17/10/12
Επίσκεψη στο μουσείο της Ακρόπολης με τις ιστορικές λιβελούλες!

 1/11/12
-Τάσο παιδί μου τι διαβάζεις; (η κυρία Π.)
-Θα απαντήσω όπως οι βουλευτές στην εξεταστική επιτροπή. "Δεν ξέρω, δεν έχω επικοινωνήσει με τον υπεύθυνο"

21/11/12
Οι θετικοί διαβάζουν ιστορία και οι θεωρητικοί φυσική. Η ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ...

22/11/2012
Σήμερα γράψαμε έκθεση τέσσερεις ωρες συνεχόμενα, μετακινούμενοι από τάξη σε τάξη :Ρ

3/12/2012
Σήμερα κάθησε μια πεταλούδα στη μύτη της Σωτηρίας

13/12/2012
Ενημερωθήκαμε αναλυτικά από τον ΟΚΑΝΑ για τα αρνητικά και τα... θετικά των ναρκωτικών  :P

14/1/13
Η κυρία Μ. αναφωνεί το αμίμητο "Η ουσία είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία!"
(επίσης να μην ξεχνάμε και το:)
"Τσακώνεσαι γειτόνισσα;"
 "Στα νύχια στέκομαι!"

25/1/13
Η κα της Κοινωνιολογίας στη Σωτηρία: "Σωτηρία, μη γίνεσαι Τάσος!"

Η κα Π. στον Τάσο (αφού έχει μιλήσει πάλι για την οικογένειά του) : "Τάσο, τη γιαγιά σου αισθάνομαι σαν να την ξέρω!"

Κοντά στις 29/1
Ο Σταμάτης γράφει το αριστουργηματικό ποίημα του, του οποίου μια φράση θα συμπλήρωνε στο μέλλον τις δικές μας. "...και πορτοκάλια!"

15/2
Έχουμε κρύψει τη ζακέτα του Τάσου, εκείνος την ψάχνει μανιωδώς. Σε κάποια φάση την φοράω και με κοιτάει δυο τρεις φορές διακοπτόμενα πριν συνειδητοποιήσει ότι αυτή είναι η ζακέτα του!

Επίσης έγινε η μοναδική άσκηση σεισμού της χρονιάς, κι εμείς δεν το πήραμε χαμπάρι γιατί είχαμε κενό και συζητούσαμε!

25/2/13
Το ρίχνουμε έξω στη Μποέμισσα υπό το γενικό σύνθημα "Να καούν οι Πανελλήνιες - Να ζήσει το θεώρημα του Γ. !! (ξέρετε :Ρ)

7/3/13
Τσικνοπέμπτη, γίνεται ψιλοχαμός αλλά τελικά καταφέρνουμε να παραγγείλουμε σουβλάκια! Τα περισσευτούμενα ποτηράκια τα αφήνουμε στο γραφείο, με ένα σημείωμα "Ευγενική χορηγία του Γ4"!

15/3/2013
Los Mascarados!

20/3/13
Φταρνίζονται ταυτόχρονα μέσα στην τάξη ο Λούης και η Σωτηρία!

29/3/13
Ο Χρήστος καταφέρνει να χωρέσει στο κάτω ντουλάπι στης τάξης μας!
Παίζουμε με την κασσετίνα του Τάσου και ο Νίκος που είναι ψηλός τη βάζει μέσα στο μεγάφωνο έξω από το παράθυρό μας!

5/4/13
Ζούμε μια παράνοια στην ώρα της κυρίας Κ. Η Βιβή και ο Αλέξανδρος γαμπρός και νύφη... αντίστοιχα και διάφορα ειπώθηκαν, έχουμε γίνει σίγουρα ρόμπα στο γραφείο!

Στο διάλειμμα ο Έρικ τρώει τούμπα με το skate της Πηνελόπης.

Μετά σταματάνε οι σημειώσεις γιατί άρχισε να σταματάει και το σχολείο :P


Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

[Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα..] - Κώστας Καρυωτάκης

Σὰν δέσμη ἀπὸ τριαντάφυλλα
εἶδα τὸ βράδυ αὐτό.
Κάποια χρυσή, λεπτότατη
στοὺς δρόμους εὐωδιά.
Καὶ στὴν καρδιὰ
αἰφνίδια καλοσύνη.
Στὰ χέρια τὸ παλτό,
στ᾿ ἀνεστραμμένο πρόσωπο ἡ σελήνη.
Ἠλεκτρισμένη ἀπὸ φιλήματα
θά ῾λεγες τὴν ἀτμόσφαιρα.
Ἡ σκέψις, τὰ ποιήματα,
βάρος περιττό.

Ἔχω κάτι σπασμένα φτερά.
Δὲν ξέρω κἂν γιατί μᾶς ἦρθε
τὸ καλοκαῖρι αὐτό.
Γιὰ ποιὰν ἀνέλπιστη χαρά,
γιὰ ποιὲς ἀγάπες
γιὰ ποιὸ ταξίδι ὀνειρευτό.





                                                                                                                   
(Αυτό το ποίημα μου θυμίζει τη μελαγχολική μετάβαση από το Καλοκαίρι στο Φθινόπωρο...)