Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Ρώτησαν ένα γνωστό πνευματικό πατέρα στη Ρωσία: "Παππούλη, πώς αγιάζατε το νερό την ημέρα των Θεοφανείων στη φυλακή; Αφού οι ευχές του καθαγιασμού των υδάτων διαβάζονται μια φορά το χρόνο και είναι πολύ εκτενείς". (και οι Σοβιετικοί δεν τους άφηναν να έχουν εκκλησιαστικά βιβλία στη φυλακή)
"Μα δεν χρειαζόταν να θυμόμαστε αυτές τις ευχές. Αν έστω και σε ένα μέρος της οικουμένης, σε ορθόδοξο ναό τελεστεί η ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού, όλο το νερό στον κόσμο γίνεται αγιασμένο και ιερό και δε χαλάει για πολλά χρόνια".
Οι ειδικοί στην αντιθρησκευτική προπαγάνδα της ΕΣΣΔ, πολύ πρόσφατα ισχυρίζονταν ότι ό αγιασμός δε χαλάει για χρόνια, διότι οι ιερείς βάζουν κρυφά στα δοχεία ράβδους από ασήμι, νομίσματα, σταυρούς. Με την αφορμή αυτή λοιπόν, οι ευφυολόγοι της εκκλησίας σκέφτηκαν αυτό το αίνιγμα:
"Πόσα ιόντα αργύρου περιέχονται σ' ένα λίτρο αγιασμού, αν η ακολουθία τελέστηκε σε μια τρύπα σκαμμένη στον πάγο, καταμεσής του Βόλγα, σε μέρος όπου το πλάτος του ποταμού φτάνει το ένα χιλιόμετρο, ο βάθος τα εφτά μέτρα, η ταχύτητα ροής τα πέντε χλμ/ ώρα και ο σταυρός που χρησιμοποίησε ο παππούλης του χωριού ήταν, λόγω φτώχειας, ξύλινος;"

***********************************************************
Από ένα υπέροχο, ευφρόσυνο βιβλίο, το "Σχεδόν Άγιοι" του π.  Τύχωνος Σεβκούνωφ, εκδόσεις "Εν Πλω". Μικρές ιστορίες της έκφρασης της χριστιανοσύνης και της μοναστικής ζωής -σε καιρούς καταδίωξης από τους σοβιετικούς-, δοσμένες με πολύ χιούμορ και αγάπη.


ΥΓ: Ακούστε τι είχε συμβεί σε ένα γνωστό μου. Τα Θεοφάνεια είχε πάρει αγιασμό και τον είχε βάλει σε ένα πλαστικό μπουκαλάκι, από τα γνωστά (Αύρα/Βίκος/Λουράκι κλπ). Όμως όντας εργένης και ακατάστατος είχε διάσπαρτα στο σπίτι και άλλα μπουκαλάκια με νερό, με αποτέλεσμα να μην ξέρει σε ποιο βρίσκεται ο αγιασμός! Μην ξέροντας τι να κάνει, τα έβαλε όλα στο ψυγείο και τα άφησε.. Πέρασε αρκετός καιρός και τα μπουκαλάκια άρχισαν να θολώνουν και γενικώς να μην έχουν και πολύ υγιή όψη.. Όλα εκτός από ένα.
Δεν πρέπει να ψάχνουμε για θαύματα, ούτε να πειραματιζόμαστε, όμως καλοδεχούμενα να είναι όταν έρχονται...

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Love it!

«Εχω την πιο φιλήσυχη ιδιοσυγκρασία. Οι επιθυμίες μου είναι: Μια ταπεινή καλύβα με αχυρένια στέγη, αλλά με ένα καλό κρεβάτι, καλή τροφή, γάλα και βούτυρο πολύ φρέσκα, λουλούδια στο παράθυρό μου, λίγα όμορφα δένδρα μπροστά από την πόρτα μου· και αν ο καλός Θεός θέλει να με κάνει απολύτως ευτυχή, θα μου δώσει την ηδονή να δω έξι ή επτά από τους εχθρούς μου κρεμασμένους από αυτά. Η καρδιά μου θα τους λυπηθεί και προτού πεθάνουν θα τους συγχωρήσω όλες τις αδικίες που μου έκαναν στη ζωή τους. Ναι, πρέπει να συγχωρούμε τους εχθρούς μας, όχι όμως προτού κρεμαστούν».

Χάινριχ Χάινε, «Σκέψεις και εμπνεύσεις»

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

Επί τη ευκαιρία των εκλογών (πάλι)

Από τη Μαφάλντα: (Η εξάχρονη πανέξυπνη, σαρκαστική και αμετανόητα απαισιόδοξη Μαφάλντα μιλάει με τη φίλη της την Ελευθερία -απλή συνωνυμία- )

 Μ: Και ο μπαμπάς σου Ελευθερία, ποιον σκέφτεται να ψηφίσει;
Ε:  Έχει μια στενοχώρια ο καημένος!
   - Δεν έχει αποφασίσει ποιον θέλει;
   - Ναι, έχει. Κι έχει μια στενοχώρια ο καημένος!
   - Γιατί, πιστεύει ότι αυτός θα χάσει τις εκλογές;
   - Όχι! Σκέφτεται ότι θα τις κερδίσει κι έχει μια στενοχώρια ο καημένος!
   - Δεν καταλαβαίνω τον μπαμπά σου Ελευθερία. Ξέρει ποιον θα ψηφίσει και ξέρει επίσης ότι αυτός που θα ψηφίσει θα κερδίσει τις εκλογές. Και δεν είναι ευχαριστημένος;
   - Όχι! Κι έχει μια στενοχώρια ο καημένος!
   - Μα γιατί; Μήπως πιστεύει ότι δεν θα τον αφήσουν να κυβερνήσει;
   - Μερικές φορές το σκέφτεται κι αυτό κι έχει μια στενοχώρια ο καημένος! Άλλες φορές σκέφτεται πως θα τον αφήσουν να κυβερνήσει. Κι έχει μια στενοχώρια ο καημένος!
   - Μα διάολε! Αν τον κουράζει τόσο αυτός ο υποψήφιος γιατί δεν σκέφτεται να ψηφίσει έναν από τους υπόλοιπους?!
   -Το σκέφτηκε! Και είχε κάτι στενοχώριες ο καημένος...