Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Εμείς και το Σύμπαν.

Κοιτάω έξω απ' το παράθυρο αυτή τη στιγμή. Ο ήλιος έχει χαμηλώσει και έχει μπει μπροστά του ένα μεγάλο μπλε σύννεφο με χρυσαφιές άκρες. Ο υπόλοιπος ουρανός είναι απαλό γαλάζιο και λίγο ροζ. Τα πουλιά κελαηδούν, ένας κύριος ποτίζει τις γλάστρες του απέναντί...  Ακόμα και η Αθήνα που απλώνεται άμορφα στο λεκανοπέδιο, φαίνεται όμορφη αυτήν την ώρα. Ξαφνικά σκέφτομαι ότι το χειμώνα ο ήλιος έδυε πολύ πιο αριστερά και αυτό επειδή αλλάζει η κίνηση της γης και η απόστασή μας απ΄τον ήλιο. Αυτόματα προσπαθώ να φανταστώ την κίνηση της στο διάστημα και.. Μα πώς γίνεται αυτό; Πώς γίνεται ο ήλιος ο ηλιάτορας που τόσο έχουμε τραγουδήσει να είναι μια τεράστια μπάλα από ήλιο και άλλα αέρια που φλέγονται και δημιουργούν εκρήξεις; Πώς γίνεται τα αστέρια που τόση έμπνευση και ομορφιά μας γεμίζουν, να είναι σαν τον ήλιο κι ακόμα πιο άγρια;  Έξω από αυτή τη γαλάζια ατμόσφαιρα γίνεται το σώσε. Κομήτες, μετέωρα, εκρήξεις, πλανήτες που καταστρέφονται, άλλοι γεννιούνται,  μαύρες τρύπες...
Και 'μεις μοναχούληδες μέσα σε μια απίστευτα τεράστια απόσταση μέσα στο σύμπαν.. Ζούμε, πεθαίνουμε,πιστεύουμε, γελάμε, κλαίμε, σκοτωνόμαστε, αγαπάμε.... Ωστόσο μπορούμε να τα χωρέσουμε όλα αυτά στο κεφάλι μας! Παλεύουμε να καταλάβουμε πώς λειτουργεί αυτό το τεράστιο ρολόι! Ονειρευόμαστε! Εν τέλει αν το καλοσκεφτεί κανείς, εντελώς επιστημονικά ισχύει ό,τι είπε ο Σαίξπιρ: ¨Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από την ύλη των ονείρων". Κι αυτό είναι αλήθεια αν αναλογιστούμε πως είμαστε φτιαγμένοι από ό,τι υπάρχει στο σύμπαν, από στοιχεία που μπορεί να ήταν κάποτε κομμάτια αστεριών...


Πώς το είπε ο Κούντερα; Αν υποθέσουμε πως είχαμε κάμποσες ζωές αφού πεθάνουμε και πηγαίναμε κάθε φορά σε άλλον πλανήτη Γη, αλλά θυμόμασταν τι είχε γίνει στον προηγούμενο, αισιόδοξος είναι αυτός που πιστεύει ότι στην Γη νούμερο 5 τουλάχιστον δε θα σφαζόμασταν. Απαισιόδοξος είναι αυτός που δεν το πιστεύει. Προσωπικά θέλω να το πιστεύω. Αλλά θα προτιμούσα να γίνει στον πλανήτη Γη νούμερο 1.


Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Ο Κρόνος...αυτοπροσώπως.

Χτες, στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας μουσείων, το Ευγενίδιο Ίδρυμα, είχε δωρεάν είσοδο για προβολές στο Θόλο, και τις διαδραστικές εκθέσεις -με σειρά προτεραιότητας-. Μιλάμε για πολύ κόσμο! Η ουρά έκανε το γύρο της κεντρικής σάλας και συνέχιζε ως μέσα στο cafe! Προσωπικά ενδιαφερόμουν περισσότερο για τη μικρή παρουσίαση σχετικά με τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων -υπήρχε και ομοίωμά του σε προθήκη-, αλλά πάνω απ' όλα η παρατήρηση του Κρόνου! Έξω απ' το πλανητάριο ήταν μαζεμένα καμιά δεκαριά τηλεσκόπια των μελών της Αστρονομικής Εταιρίας και όταν άρχισε να νυχτώνει, άρχισαν όλοι οι ιδιοκτήτες να πληκτρολογούν στα χειριστήρια "Saturn". Δίπλα στο τηλεσκόπιο που βρισκόμουν ο κύριος που το χειριζόταν φώναξε ξαφνικά: "Πιάσαμε Κρόνο! Τον έχουμε!". "Βάστα τον γερά" του λέει ένας παππούς από δίπλα. Και έτσι αφού περιμέναμε για πολύ λίγο στην ουρά, ήρθε και η σειρά μου... Και τον είδα! Δεν το περίμενα... Ήταν όπως ακριβώς οι φωτογραφίες, σε σημείο που έμοιαζε ζωγραφιστός! Κίτρινος με τα δαχτυλίδια του -που δεν ξεχώριζαν βέβαια, φαίνονταν σαν ένα-. Αν κατάφερνές να μην κουνιέσαι καθόλου, έβλεπες και το δορυφόρο του, τον Τιτάνα. Ήταν πολύ συγκινητικό να βλέπεις έναν πλανήτη που βρίσκεται εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Γη, έστω και με μιάμιση ώρα διαφορά... Και δεν ήμουν μόνο εγώ η ρομαντική. Όλοι όσοι κοίταζαν μέσα απ' το τηλεσκόπιο -μικροί μεγάλοι- είχαν κάτι χαμόγελα μέχρι τα αυτιά!
Γυρίσαμε από κέντρο -με αυτοκίνητο-. Ψυχή ζώσα, Σαββατόβραδο... Τα Εξάρχεια ήταν όπως πάντα γοητευτικά.

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Από το Ξύλινο Παλτό της Κατερίνας Γώγου

Άσπρη είναι η άρια φυλή
η σιωπή
τα λευκά κελιά
το ψύχος
το χιόνι
οι άσπρες μπλούζες των γιατρών
τα νεκροσέντονα
η ηρωίνη.
Αυτά λίγο πρόχειρα
Για την αποκατάσταση του μαύρου.
 
 
 
************************************************************************
 
Επί τη ευκαιρία τών ημερών...

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Η πίκρα μου

Κάποτε έλεγες πως ήσουν μεγάλος
με τιράντες και γυαλιά ·
ασχημοπαπαγάλος έλεγες.
Τραγουδούσες όμως
για τα παιδιά που χάθηκαν.
Για "τα κορίτσια που πηγαίνουν
δύο δύο βιαστικά"
σε μια καρότσα Φορτηγού.

Φώναζες με σιγουριά σε μια θάλασσα
να μας πάρει μακριά
και δε φοβόσουν την οργή της
γιατί ήξερες πως δεν πειράζει τους αληθινούς.
Τώρα, κρυμμένος στο ποτάμι, ανασαίνεις
αχ κυρ Νιόνιο με καλάμι ανασαίνεις.
Και τραγουδάς πιο δυνατά μ' ένα μοτίβο ηλεκτρικό
-που δεν είναι δικό σου-
μπας και ξορκίσεις το θυμό της, το κακό.

Τραγουδούσες και για τους πολιτευτές
ώσπου τους ακολούθησες.
Σημαία από νάυλον
που όμως δεν υπηρέτησες.
Ήσουν "τρελός".
Ακόμα πιστεύεις ότι είσαι.

Κάνεις χαριστικά τις συναυλίες.
Πηδάς, απλώνεις χέρια που και που,
βάζεις και βγάζεις τα γυαλάκια.
Βγάζεις και λόγους επαναστατικούς.
Θες να μας πείσεις ότι είσαι ο αιώνιος έφηβος
και Άνοιξη για πάντα.

Αφού δεν ονειρεύεσαι πια σαν τον Καραγκιόζη,
τίποτα κυρ Νιόνιο δε σε σώζει.
Αφού οι μικρές σου πλάτες
αναπαύονται στον καναπέ
με δίχως φίλους και εχθρούς για επιβάτες.

Κι όμως κυρ Νιόνιο -αχ!
Ομήρους και δέσμιους μας κρατάς
μ' αυτά τα λόγια και τη μουσική.
Είχες ταλέντο.
Τα τραγούδια σου πάντα θα είναι τα όνειρά μας.
Γι' αυτό και ερχόμαστε στις συναυλίες
παραμυθά Σαββόπουλε!
Για να τραγουδήσουμε με σιγανή φωνή
πως σ' αυτόν τον κόσμο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί...
Κι εσύ;
Έχεις δικαίωμα άραγε ακόμη να το τραγουδάς;

Έπρεπε να το περιμένω βέβαια.
Αλλά γιατί;




ΥΓ: Ο Διονύσης Σαββόπουλος είναι ο αγαπημένος μου τραγουδοποιός όπως και αν έχει καταλήξει.

Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

Και τι ζητάω;

Δεν έχω ιδέα τι θα προκύψει από τις ψήφους των αγαπητών συμπολιτών μας. Αυτό που ξέρω είναι ότι μόλις (και αν) σχηματιστεί κυβέρνηση εγώ θα καταθέσω νομοσχέδιο για την κατάργηση των φωσφοριζέ ρούχων.

Τα ενδύματα που φέρουν χρώματα αυτής της έντασης χρήζουν απαγόρευσης και επικήρυξης διότι:
1. Είναι επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία καθώς βλάπτουν την όραση.
2. Μπορούν να προκαλέσουν τροχαία ατυχήματα καθώς αποσυντονίζουν τους οδηγούς.
3. Δημιουργούν αναίτιο εκνευρισμό στην κοινωνία καθώς είναι πολύ επιθετικά.
4. Προσβάλλουν τη στοιχειώδη αισθητική και κακοποιούν τα αισθητικά κριτήρια των νέων.

Όποιος αγαπά τόσο πολύ τα φωσφοριζέ να τα φοράει σπίτι του ή να γίνει τροχονόμος που έχει σχετική στολή!
Άντε πια, μας έχουν ζαλίσει!
 

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Εν όψει εκλογών...

Αρχικά έλεγα να μην κάνω καμία νύξη για τις εκλογές, αλλά μετά σκέφτηκα "Γιατί όχι;". Ορίστε λοιπόν μερικά σχετικά τραγούδια (ο Πολιτευτής είναι το αγαπημένο μου, έγραψα και το ρεφρέν στον μαυροπίνακα της τάξης να το διαβάσουν αυτοί που θα πάνε να ψηφίσουν).
Δεν έχω να προτείνω κάτι σχετικά με τις εκλογές, είμαι αρκετά μπερδεμένη με όλα αυτά τα νέα κόμματα που έχουν ξεπηδήσει. Ωστόσο υπάρχουν μερικές βασικές αρχες:
1. Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. ( αυτό για αυτούς που το παίζουν αθώες περιστερές ενώ είναι χρόνια στα μεγάλα κόμματα)
2. Σεβόμαστε τα δικαιώματα ό λ ω ν  των ανθρώπων. (για κάτι κωλοτούμπες και άλλα καλόπαιδα)
3. Πρέπει να προσπαθήσουμε να καταπολεμήσουμε την εθνική αμνησία από την οποία πάσχουμε και να μην πιστέψουμε υποσχέσεις που χαϊδεύουν τα αυτια. Από "θα" έχουμε χορτάσει.
(Θα σας εξαφανίσομεν που έλεγε κι ο Μαυρογιαλούρος! )
4. Δεν τρομοκρατούμαστε από Κασσάνδρες και δεν πιστεύουμε ότι υπάρχουν αδιέξοδα.










ΥΓ: Στις 6:30 της Κυριακής των εκλογών, η Σελήνη θα έχει τη μικρότερη απόσταση από την Γη, των τελευταίων χρόνων. Super Moon, το λένε στη NASA και οι παραφιλολογίες το θέλουν να φέρνει βίαιες αναταραχές και ανατροπές στη ζωή μας. Να δούμε τι έπεται...