Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Απαγορεύεται ο Ελύτης το καλοκαίρι- Κίνδυνος θερμοπληξίας.

Ε, λοιπόν από όσα ποιήματα του Ελύτη έχω διαβάσει, έχω συμπεράνει το εξής: Δεν είναι να διαβάζεις Ελύτη το καλοκαίρι, διότι πραγματικά και ζέστη να μην είχε, τα ποιήματα του μεγάλου μας ποιητή σε κάνουν να ιδρωκοπάς. Ο Ήλιος είναι από τα αγαπημένα του θέματα! 
Έψαχνα κάποια γνωστά ποιήματα του για να... μορφωθώ εγώ η αγράμματη και όλο σε κάψες έπεφτα. Και δεν είναι μόνο λέξεις που είναι άμεσα συνδεδεμένες με τη ζέστη π.χ. "ιδρώτας", αλλά και λέξεις που λειτουργούν συνειρμικά, π.χ. "κι απ' τη μασχάλη τους γλυκά, στάζει το μοσχοκάρυδο". Ή η λέξη "έρωτας". Καίει!
Α, πα πα. Για αυτό έπιασα και διάβασα το "Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας", το οποίο λειτούργησε σαν... air-condition με τόσο χιόνι.
Επειδή καθώς γράφω, ψάχνω κιόλας, βρήκα και κάποια στα οποία δεν υπάρχει μεν ζέστη, αλλά υπάρχει γαλήνη, τουτέστιν άπνοια, ίσως με πολύ ελαφρύ αεράκι, εξαρτάται το ποίημα.
Ω Θεέ μου! Εκεί που πάω να δω ένα σημάδι από δροσιά, έναν αέρα, όπως εδώ: 
"Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες τα γαλάζια",

τσουπ έρχεται και μας φουντώνει πάλι:

"όσα είδα στα σπλάχνα μου ν' αναβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη."
 
Τι να πεις... Θα συνεχίσω την έρευνά μου. Εξαρτάται βέβαια κι από τη διάθεση, όπως για παράδειγμα όταν έχω μείνει άφωνη μπροστά στα υπέροχα ελληνικά τοπία με τις ελιές, τη θάλασσα και "τον παντοτινό βιγλάτορα, τον Ήλιο τον Ηλιάτορα". Αλλά γενικά προτιμώ το στιλ του Σεφέρη και του Καβάφη που δίνουν περισσότερο βάρος στην ουσία του ποιήματος και όχι τόσο στη δημιουργία περίτεχνων εικόνων και γενικά καλλιέργεια της γλώσσας σε βαθμό.. μπιμπελό.

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Σαν σήμερα

Σαν σήμερα, πολλά χρόνια πριν, γεννήθηκε στη Χίο ένα παιδί. Το παιδί αυτό επηρέασε σημαντικά την πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική και -κυρίως- τη μουσικη ιστορία της Ελλάδας, αλλά και ,σε μικρότερη κλίμακα, του κόσμου. Και το όνομα αυτού Μιχάλης ή μάλλον...Μίκης.
Χρόνια Πολλά κύριε Θεοδωράκη!


Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Μια φράση που διάβασα κ μου άρεσε:  

Η ευτυχία θα είναι η εκδίκησή μας.

Δεν το αναλύω για να μη χαλάσω τη μαγεία και τη δύναμη που έχει αυτή η πρόταση.

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Υποθεση Τζέιν Έιρ -Το συνιστώ στην κυρία Λία

Διαβάζω αυτό τον καιρό, ένα φανταστικό βιβλίο, το "Υπόθεση Τζέιν Έιρ". Παρακάτω παραθέτω κάμποσες πληροφορίες που βρήκα στο www.pandoxeio.com .


Ευσεβείς πόθοι: Θα σας άρεσε να μπορούσατε να εισχωρήσετε στις σελίδες κάποιου αγαπημένου σας λογοτεχνικού έργου; Να συνομιλήσετε με τους ήρωες ή ακόμα και να αρπάξετε κάποιον από αυτούς για λίγο στο δικό σας κόσμο; Να αλλάξετε την πλοκή ή και να συμμετάσχετε σε αυτήν; (δικη μου ση. : Ω ναι ναι ναι !) Θα το ξανασκεφτόσασταν αν υπήρχε ο άμεσος κίνδυνος να παγιδευτείτε για πάντα στις σελίδες του; Δεν είναι εξαιρετικά πρωτότυπη ιδέα για μυθιστόρημα; Και σε ποιο λογοτεχνικό είδος θα το κατατάσσαμε;

Πλοκή: Η υπόθεση Τζέιν Έιρ είναι το πρώτο στη σειρά μυθιστορημάτων με ηρωίδα την αξιότιμη ντετέκτιβ Επόμενη Πέμπτη. Εκείνη ζει σε μια εποχή όπου οι κλωνοποιήσεις κατοικίδιων είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς, η Ουαλία ανήκει στη Σοβιετική Δημοκρατία κι ένας Ρωσοβρετανικός πόλεμος διαρκεί παραπάνω από έναν αιώνα. Οι θρησκευτικοί πόλεμοι, από την άλλη, έχουν εκλείψει χάρη στην ύπαρξη της Παγκόσμιας Κοινής Θεότητας, ενός μίγματος από όλες τις θρησκείες. Και μετά αρχίζουν τα ωραία: σε αυτόν τον κόσμο βασιλεύει η λογοτεχνία και τα κάθε είδους κείμενα αποτελούν το θέμα καθημερινών συζητήσεων και αντεγκλήσεων. Φανταστείτε δηλαδή μια πραγματικότητα όπου κάθε κλασικό έργο αποτελεί κομμάτι της μαζικής κουλτούρας κι όπου οι άνθρωποι φιλονικούν π.χ. σχετικά με την πατρότητα των έργων του Σαίξπηρ, χωρισμένοι σε Σαιξπηρικούς, Νέους Μαρλόβιους και Μπεϊκόνιους! ( σημ: Ένα όνειρο κατ' εμέ! )
Την ίδια στιγμή αλλεπάλληλα θεατρικά έργα παρακολουθούνται από ενθουσιώδες κοινό που συμμετέχει διαδραστικά και εορτάζονται επέτειοι για τη νομιμοποίηση του σουρεαλισμού, ενώ οι Ραφαηλίτες ετοιμάζουν την επόμενή τους κίνηση. Παράλληλα, συνηθίζεται το φαινόμενο να υιοθετούνται ονόματα συγγραφέων και ηρώων και να έχουμε περιστατικά σε παμπ όπου ο θύτης, το θύμα, ο μάρτυρας, ο ιδιοκτήτης, ο αστυφύλακας και ο δικαστής ονομάζονταν όλοι Άλφρεντ Τένυσον… (σ. 133). Όπως είναι φυσικό, ακόμα και αυτός ο εναλλακτικός κόσμος θα έχει τους παράνομους και τους “κακούς” του. Σωστά τους μαντέψατε: είναι οι λογοκλόποι, οι πλαστογράφοι λογοτεχνικών κειμένων, οι κλέφτες των πρωτοτύπων, οι εξπρεσιονιστές (απαγορευμένοι εκ νόμου).

Χρονο/τοπογραφικό: 1985. Αν στην πορεία σας διαφύγει, θυμηθείτε το σημαδιακό έτος του Orwell + 1. Λονδίνο, Σουίντον, επαρχιακά αεροδρόμια με αυτόματα μηχανήματα που με το κατάλληλο κέρμα απαγγέλουν Σαίξπηρ, το εγκαταλειμμένο καφέ “Κοράκι” της οδού Μοργκ.

Ηρωίδα/ήρωες: Εδώ λοιπόν εισέρχεται η ηρωίδα μας: η Επόμενη Πέμπτη του ειδικού τμήματος λογοτεχνικών ντετέκτιβ SO-27, μια ικανή εξιχνιάστρια λογοτεχνικών εγκλημάτωνκαι ένα καταμορφωμένο μοναχικό κορίτσι που συνδυάζει ρομαντισμό και θάρρος. Διακριτικός βοηθός της ο Θείος Mycroft, ένας μεταμοντέρνος Κύρος Γρανάζης με εξωφρενικές εφευρέσεις, η κυριότερη από τις οποίες είναι η Πύλη Πρόζας: μια πόρτα μέσω της οποίας μπορείς να μπαινοβγαίνεις σε όποιο βιβλίο θες ή τραβάς όποιον θέλεις έξω από αυτό! (σημ: αυτό κι αν είναι όνειρο!)
Ενσαρκωτής της παρανομίας είναι ο πρώην καθηγητής λογοτεχνίας Αχέρων Άδης (πιθανώς ένα σχόλιο για το μορφωτικό επίπεδο των μελλοντικών τρομοκρατών;). Ο Α.Α. έχει ήδη σκοτώσει, ο άθλιος, τον κύριο Quaverley, δευτερεύοντα χαρακτήρα του Martin Chuzzlewit του Charles Dickens και ετοιμάζεται να απαγάγει την Τζέιν Εϊρ εισχωρώντας στο πρωτότυπο της Σάρλοτ Μπροντέ και εξαφανίζοντάς την από κάθε αντίτυπο. Όπως καταλαβαίνετε, δεν κινδυνεύει απλώς η διαχρονική δεσποινίς αλλά και η ίδια η κλασική λογοτεχνία.
 Γύρω τους κινούνται ελάσσονες χαρακτήρες: άτυχοι εφευρέτες που φτιάχνοντας μηχάνημα που χρησιμοποιεί ασπράδια αυγών γίνονται κατά λάθος μαρέγκα. Χρονοφύλακες που ξεφορτώνονται εξήντα χρόνια σε λιγότερο από ένα λεπτό. Αναγνώστες του περιοδικού Νέα Κλωνοποίηση. Συνταγματάρχες που υποστηρίζουν τη σύγκρουση γιατί μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να τα βγάλουν πέρα με την καταστροφή (τη δική τους;). Βιομηχανίες όπλων με ονόματα Γολιάθ. Και κάποιοι που ψάχνουν το κοριτσάκι της σελίδας 148 κάποιου βιβλίου.

Φάκελος φιλοξενούμενου: Ο κύριος Γιάσπερ Φόρντ (Λονδίνο, 1961) εκτός από έμπειρος τεχνικός στην κινηματογραφική βιομηχανία υπήρξε και υπόδειγμα πείσματος και υπομονής: μόλις ο 77ος εκδότης δέχτηκε να τυπώσει το εξωφρενικό του χειρόγραφο – οι υπόλοιποι το απέρριπταν ασυζητητί. Τώρα θα χαζεύουν από μακριά τις συνέχειες του project αλλά και τις παρενέργειες του πρώτου λογο/τεχνήματος του Φόρντ: στο διαδίκτυο μπορεί κανείς να βρει πιστούς συζητητές με προτάσεις για τις νέες περιπέτειες της Πέμπτης, αναγνώστες που χρησιμοποιούν ορολογίες του βιβλίου, καταλόγους επεξηγήσεων ανά κεφάλαιο, ειδικές ιστοσελίδες με συμβουλές για το δεύτερο στρώμα ανάγνωσης. Η Επόμενη Πέμπτη έχει γίνει πλέον λατρευτή περσόν με προσωπική ιστοσελίδα (http://www.thursdaynext.com/) και φαν.

Γοητεία: Στο πρώτο μέρος τις εντυπώσεις κερδίζουν οι εμφανίσεις των χαρακτήρων και οι υπόλοιπες εφευρέσεις του θείου: μια μέθοδος που στέλνει πίτσα μέσω φαξ, ένα μολύβι με ενσωματωμένο ορθογραφικό έλεγχο, ο αυτόματος χρωματιστής αυτοκινήτων, το καρμπολεξικό (όπου ένα καρμπόν αρκεί για πολλαπλές μεταφράσεις ενός κειμένου) και η αμφιβληστροειδής οθόνη με την οποία μπορείς να μεταμορφώσεις το περιβάλλον σου σε διάφορες χαλαρωτικές εικόνες. Μόλις χτυπήσει το τηλέφωνο ή εμφανιστεί το αφεντικό σου, ανοίγεις τα μάτια και επιστρέφεις στον πραγματικό κόσμο. Είναι στο δεύτερο μέρος όμως που απογειώνεται η πλοκή. Εκεί ο Φορντ υποστηρίζει το δύσκολο εύρημά του αποθεώνοντας τη διακειμενικότητα και πλουτίζοντας συνεχώς το κείμενο με αλλεπάλληλες αναφορές σε χαρακτήρες, έργα και τοποθεσίες κλασικών έργων. Από αυτήν την άποψη ένοιωσα αρχικά πώς θα ήταν το ιδανικό να έχω διαβάσει ορισμένα από αυτά και σίγουρα την Τζέιν Έιρ. Όμως η ανάγνωση με καθησύχασε έγκαιρα: δε χρειάζεται να έχεις την παραμικρή ιδέα γι’ αυτά, εφόσον οι απαραίτητες πληροφορίες πλέουν μέσα στην αφήγηση και στις σημειώσεις της μεταφράστριας. Έτσι (όπως σωστά έγραψε η Λίνα Πανταλέων στην κριτική της στο τελευταίο Εντευκτήριο) ο συγγραφέας κατορθώνει να εισαγάγει την κλασική λογοτεχνία στη σύγχρονη πεζογραφία με τρόπο διασκεδαστικό αλλά και να παρουσιάσει την ανάγνωση ως περιπέτεια και υπόθεση των πολλών!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Λοιπόν, δεν είμαι ούτε στα μισά του βιβλίου και το έχω λατρέψει. Οι εξωφρενικές καταστάσεις που δημιουργούνται και που κάνουν το μυαλό σου να σταματάει μου θυμίζουν αρκετά τον Ντάγκλας Άνταμς ( Γυρίστε τον Γαλαξία με Οτοστόπ, Ο Ντερκ Τζέντλυ ακολουθεί τη Γάτα). -Ευτυχώς- το βιβλίο αυτό δεν τον φτάνει στην εξωφρενικότητα. Μια μικρή προειδοποίηση: Όσο το διαβάζετε θα σας κυριεύσει μια επιθυμία να διαβάσετε ή να ξαναδιαβάσετε τη Τζέιν Έιρ και γενικά αγγλική λογοτεχνία 17ου-19ου αιώνα. Άλλη συμβουλή: Αν έχετε ζήσει στην Αγγλία και γνωρίζετε λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής, τη γλώσσα, τα καταστήματα και κάτι από την ιστορία, πάρτε το στα αγγλικά. Ειδάλλως, αν δεν είστε σίγουροι, πάρτε το στα ελληνικά. Έχει ένα ωραιότατο παράρτημα που εξηγεί όλα τα λογοπαίγνια του συγγραφέα ( υπάρχουν σε σχεδόν κάθε σελίδα). Π.χ. το όνομα μια συναδέλφου της ηρωίδας: Αλάζη Σελλίδα ( στα αγγλικά: Page Tairner ). Got it? 

Μην το χάσετε, αξίζει!!!

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Ένα χούι ζόρικο...


Η τελευταία κουβέντα του Μπακιρτζή πριν κλείσει η συναυλία, μόλις στη μία το πρωί...

Δεν είμαστε μόνο μυαλό και θέληση, αισθήσεις και συναισθήματα• είμαστε επίσης πνεύμα. - Επίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ

Η κουλτούρα και το εκπαιδευτικό σύστημα στη σύγχρονη Δύση βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην εξάσκηση του λογικού μυαλού και, σε λιγότερο βαθμό, στις αισθητικές συγκινήσεις. Οι περισσότεροι από μας έχουμε ξεχάσει ότι δεν είμαστε μόνο μυαλό και θέληση, αισθήσεις και συναισθήματα• είμαστε επίσης πνεύμα. Ο σύγχρονος άνθρωπος, κατά το μεγαλύτερο μέρος, έχει χάσει την επαφή με την γνησιότερη και υψηλότερη πλευρά του εαυτού του• και το αποτέλεσμα αυτής της εσωτερικής αλλοτρίωσης μπορούμε να το δούμε πολύ απλά στην ανησυχία του, στην έλλειψη ταυτότητας και στην απώλεια της ελπίδας.



 Επίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ

Το γκάλοπ των Χειμερινών Κολυμβητών!

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Χειμερινοί Κολυμβητές-live

 "Ελευθερία και Χριστίνα να 'στε καλά κ' καλό καλοκαίρι - Αργύρης"

Ναι, πήγαμε στη συναυλία των Χειμερινών Κολυμβητών και ήταν καταπληκτικά! Κάθε τραγούδι και μια ιστορία... Και πολύ γέλιο... Στο τέλος πήγαμε στο Μπακιρτζή (λατρεία!) και του λεμε να μας υπογράψει αυτόγραφο. "Αλήθεια;", μας ρωτάει με ένα αστείο ύφος. Ήταν βέβαια και λιγάκι μεθυσμένος γιατί σε όόλη τη συναυλία έπινε συχνά πυκνά ουισκάκι. :P Να 'ναι καλά ο άνθρωπος! Τόσο καλούλης, τόσο αυθόρμητος και αυθεντικός. Επί σκηνής συζητούσε με τους μουσικούς του ποιο τραγούδι να πούνε, έψαχνε να βρει τους στίχους που δεν θυμότανε, γέλαγε κι ο ίδος με αυτά που έλεγε... Να 'ναι καλά!
*Κορυφή το σημείο που λέει: Οι δακοκτόνοι είναι το τραγούδι που μας έκανε διάσημους. Στη Ν. Κορέα βρήκαν τα παιδιά μου ένα γκάλοπ στο οποίο ερχόμασταν τέταρτοι. Και οι Ρολινγκ Στόλουνς ήταν έβδομοι! (Σηκώνει τα χέρια ψηλά και τον αποθεώνουμε.)

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Αχαχά... Μόλις θυμήθηκα μια παροιμία που λέει ο μπαμπάς μου και είναι το αντίστοιχο "από την πόλη έρχομαι...".
Το λατρεύω: "Από την πόρτα σου περνώ που τηγανίζεις ψάρια , και μου πετάς έναν κεφτέ , ζήτω η Κύπρος !"